chmielewska

Daria Chmielewska – wiersze

***
kiedyś rozedrę siebie na pół i
wyjdzie ze mnie meduza

przestanę być przezroczysta i
przepuszczać przez siebie rzeczywistość
nie mówiąc ani słowa

***
kijanka gapi się na mnie jakby była pijana
(pijana kijanka to pijanka)
ma wielkie oczy i jest beznożna
zupełnie jak ja / moje kolana są słabe
plusk wskakujemy razem do wody
zimny strumyku kosmosu
daj moim nogom odpocząć

plan

kiedy to wszystko się skończy
napiszę nieskończenie wiele wierszy o pomarańczach
każdego dnia obiorę jedną
będę zjadać promyk po promyku aż
w moim brzuchu zaświeci słońce


2004

między oczkiem wodnym a stodołą tam
pod świerkiem
szumisz
babcia śpiewa mi kołysankę
(zna ją od ciebie)
głaszcze moje dziecięce włosy
wiatr który nas owiewa jest różowy i jakiś ciepły
w domu na parapecie tam
pod oknem w salonie
przykryłeś się
warstwami białej farby
zapisany z żołnierską precyzją w
ilości puszek zużytych na malowanie pokoju
obok stoi telewizor i twoje zdjęcie
czuć zapach gotujących się ziemniaków

Ilustracje: Ola Wasilewska

Ola Wasilewska (1989) – graficzka, wideoklipperka, słowoskładaczka. Tworzy hiperteksty („Zembla,” 2013; „Brzydkie sny”, 2013, „Ersatz Israel”, 2014). Redaktorka czasopisma literackiego „Wakat/Notoria”, dla którego od lat tworzy wideopoezję i klipy do wierszy. Współtworzy „Sklejkę”, feministycznego zina z poezją kobiet, przybierając takie imiona, jak Arnold Jamnik, Fasolowy Charlie i inne. Jej wieloekranową animację „Physiologus” wyświetlano na fasadzie Muzeum Sztuki Współczesnej w Zagrzebiu (2015). Wraz z Markiem Sobczykiem odpowiedzialna za projekt plastyczny „Warkoczami. Antologii nowej poezji” (2016).