Print

Mariusz Sambor – wiersze

 

                                                                                                                         dzisiaj                                                                                                                         

                                                                                                                         ***

Nie poszedłem.

Byliśmy osobami o niezbyt ładnych skórach
narastał problem braku wody wiary i wiadra nie zmierzysz
tą samą nocą, dniem, słońcem, które stoi wysoko, już na wyciągnięcie ręki kochanie,
twoje włosy, kichanie, taką miarą codziennie zmagamy się z powietrzem,
zapachem, smakiem, których brak.
– Nie potrzebujesz?
– Nie chcesz?
Nie mogę.
Popołudnie. Nie powiedziałem dziś jeszcze ani słowa.
Dzisiaj poszedłbym.

 

                                                                                                                           zwłaszcza w poniedziałek
                                                                                                                           ***

Jestem mistrzem nierobienia.
Zwłaszcza w poniedziałek ciężko pozbyć się z pamięci
zapachu ogórków kiszonych,
który czułem wczoraj pod miastem.

Dziś już nie wychodzę, a dzień kończy się o wiele za wcześnie.
Zwłaszcza po letnim przesileniu, pierwszy raz w życiu
już dość pracy
jako robotnik abstrakcyjny.

Sumiennie wykonywać obowiązki,
zwłaszcza swoje, własne,
będąc zobowiązanym
tylko wobec siebie.

Z nieprzyjemnością otwieram oczy,
zwłaszcza, że zamykały się od paru godzin w upale,
do którego już jutro będę tęsknił,
narzekając na chłód.

 

                                                                                                                           czy
                                                                                                                           ***

Siedzę obok lustra,
Siedzę obok łóżka
Boję się położyć
Siedzę obok siebie
Boję się trochę
Siedzę obok niego
obojętnie czy jak mu tam
boję się odwrócić
czy jak jej tam

 

                                                                                                                           z ochoty, na świat
                                                                                                                           ***

nieprzyjemne

wrażenie

narastające

mrowienie

najczęściej

ból ciągły, 

       okresowo nasilający się

tępy,

piekący 

    lub skurczowy

typu rażenia prądem

choć nie może skończyć się poparzeniem, 

choć nie może skończyć się spaleniem części tkanek, 

choć nie może skończyć się skurczem mięśni, 

choć nie może skończyć się utratą przytomności, 

choć nie może skończyć się zatrzymaniem pracy serca 

                                                           i śmiercią.

Śmiercią?

     Mózgowy motor

 mapa w mózgu

mówią, że ból fantomowy może pojawić się 

tuż po amputacji 

lub kilka 

    miesięcy, 

a nawet, ho, ho, 

       kilka 

      lat 

po operacji.

Ile?

     Ile to jeszcze?

     Ile to jeszcze jeszcze jeszcze potrwa?

Jeszcze.

 

 

Ilustracje: Miłosz Hołody

Miłosz Hołody – absolwent filozofii, obecnie doktorant. Naukowo zajmuje się poezją wizualną i jej usytuowaniem w przestrzeni. Publikował rysunki, wiersze, memy i ilustracje w internetowych i papierowych magazynach literackich („Cegła”, „Helikopter”, „Stoner Polski”, „Drobiazgi”, „Inter-„, „Rzyrador”, „Strona Czynna”). Zrealizował kilka wystaw indywidualnych (m. in. BWA Krosno) oraz brał udział w kilku zbiorowych. Zajmuje się rysunkiem i prowadzi fanpage: https://www.facebook.com/miloszjestpiekny/ . Chciałby narysować książkę dla dzieci.