Tomasz Pierzchała – wiersze poetów nominowanych do nagrody im. Dragomoszczenki 2020

tp-page-002

 

Przełożył Tomasz Pierzchała

Maksim Driomow

Urodził się w 1999 r. w Symferopolu. Od 2017 r. mieszka w Moskwie. Wiersze publikował w czasopismach „Wozduch”, „TextOnly”, projektach „połutona”, „Stienogramma”, na stronie „Nowa mapa literatury rosyjskiej” (rozdział „Studija”). Nominowany do Nagrody im. Arkadija Dragomoszczenki (2020). Współredaktor kanału o poezji współczesnej „Metażurnał”. Aktywista lewicowy.

Łolita Agamałowa

Poeta, prozaik. Urodziła się w 1997 roku w Groznym. Mieszka i pracuje Moskwie, studiuje na Wydziale Filozofii na Państwowym Akademickim Uniwersytecie Humanistycznym. Jedna z redaktorek naczelnych internetowego czasopisma „F-pis’mo”. Sfera jej zainteresowań naukowych to nowa ontologia/epistemologia feministyczna, ontologia/metafizyka fundamentalna, utopian studies, filozofia afektu. Publikowała na stronach „Giendiernyje issledowanija”, „Asymptote”, „Homitern”, „Snob”, „GRIOZA” i in. Nominowana do Nagrody im. Arkadija Dragomoszczenki (2019). Uczestniczka World Voices Festival (PEN America, 2020). Jej wiersze były tłumaczone na angielski.

Jekatierina Wachramiejewa

Urodziła się w Jakatierynburgu w 1996 roku. Absolwentka Wydziału Filologicznego na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. Publikowała na portalach „połutona”, „Nowa mapa literatury rosyjskiej”, w czasopismach „Znamia” i „Nowaja Junost’”. Mieszka w Moskwie, gdzie pracuje jako nauczycielka literatury.

Anastasija Wiebier

Poetka, reżyserka filmowa, scenarzystka. Urodziła się i wychowała w Sankt Petersburgu. Nominowana do nagrody im. Arkadija Dragomoszczenki (2020). Absolwentka petersburskiej Szkoły Nowego Kina (pracownia reżyserii) i Sankt-Petersburskiego Państwowego Uniwersytetu Kina i Telewizji (pisanie scenariuszy). Wiersze publikowała na portalu „połutona”. Uczestniczka festiwalu wideopoezji „Pjataja noga” („Zakony. 5” — wideopoezja do wierszy Anny Głazowej, „Opyt” — wideopoezja grupy artystycznej „Esfir’ Szub”). Dwukrotna laureatka międzynarodowego festiwalu filmowego w Oberhausen z filmem „Sindrom Io” (Zjednoczenie Filmowe „Marmieład”) oraz uczestniczka międzynarodowych festiwali filmowych (Filmadrid, Tabor Film Festival, Scanorama).

Wieronika Sobolenko

Urodziła się w 1999 roku, mieszka na przemian w Tiumeniu oraz Goriaczym Kluczu. Do tej pory nigdzie nie publikowała.

 

Ilustracje:  Miłosz Hołody

Miłosz Hołody – absolwent filozofii, obecnie doktorant. Naukowo zajmuje się poezją wizualną i jej usytuowaniem w przestrzeni. Redaktor w magazynie Drobiazgi. Publikował rysunki, wiersze, gify i ilustracje w internetowych i papierowych magazynach literackich („Cegła”, „Helikopter”, „Stoner Polski”, „Drobiazgi”, „Inter-„, „Rzyrador”, „Strona Czynna”). Zrealizował kilka wystaw indywidualnych (m. in. BWA Krosno) oraz brał udział w kilku zbiorowych. Zajmuje się rysunkiem i prowadzi fanpage: https://www.facebook.com/miloszjestpiekny/ .

Chciałby narysować książkę dla dzieci.

 

Nagroda im. Arkadija Dragomoszczenki przyznawana corocznie od 2014 roku młodym poetom (do 27 roku życia), piszących po rosyjsku. Jej pomysłodawczynią była poetka Galina Rymbu. Głównym celem nagrody jest odkrywanie aktualnych praktyk poetyckich, które w ostry sposób reagują na wyzwanie czasu i przyczyniają się do nowego rozumienia „poetyki”. Fundatorzy nagrody tłumaczą, że „eksperymenty” Dragomoszczenki okazały się ważne, nie tylko dla rozwoju poezji ostatniego ćwierćwiecza XX wieku, ale są kluczowe dla nowych pokoleń poetów. Głęboko refleksyjny, nowatorski typ pisania, stworzony przez niego, zyskał rozdźwięk i ma wiele punktów wspólnych nie tylko w poezji światowej, ale również wśród rosyjskojęzycznych poetów. Powiązanie elementów krytycznych i zmysłowych, które można nazwać „metaforą badawczą”, jest inspiracją (w różnych formach) dla wielu młodych autorów. Priorytetami dla nagrody są te praktyki autorskie, które są naznaczone intensywną refleksją, wpisaną w poetykę. Jednocześnie refleksyjność pisania nie jest utożsamiana z analitycznością (choć jej nie wyklucza). Refleksja poetycka opiera się naszym zdaniem na intensywnym dialogu intelektualnym z kulturą i innymi rodzajami sztuk oraz ciągłym badaniu języka (jego granic) i świata, który nigdy nie jest podawany w gotowych formach, ale zawsze w rozdarciu…