Judith Nika Pfeifer – wiersze w przekładzie Łucji Kuttig/ Łukasza Kaźmierczaka

FUNK FUNK CHANT
radiu

pobrzmiewało wiadomościami
jakaś pogodowa piosenka pochmurno północnozachodni wiatr
jeszcze parę kropel pluchy a potem
wyłączmy reklamę
madame djane disco na falach
przyjaciele ci najpiękniejsi
płyty – wszystko funky – szwendaj się i szalej, błądź i bzikuj
przez radio żarty gwar ça va
nie pytamy o nie kręcimy zatem dalej przy radiu
brakujące odpowiedzi listy bestsellerów
bez fikcji lepszego bytu nadal
siedziałybyśmy na drzewach
wylećmy na weekend i na letnie
dni jakby na wakacje od życia
nieco swobody w międzyczasie
wiosenna piosenka z widokiem z balkonu
parę barwnych mrugnięć oczami
holiday jingles tak jakby były jedynie trzy rozgłośnie
przez półtony pobudzenie retro
urok uszu można tańczyć siedząc
siedząc na jednym drzewie one
moment bez wyboru przeciągają i puszczają
a generation between us a wszyscy
są razem a na jednej z części ciała wydrapane że yoko tam była na żywo!
encore plastic bertrand TADAAAM
do środka uszu do mrówek do brzucha
bo nikt nie lubi być samotnie ślijmy
buziaki: hej słodziaki
jestem twój
(inaczej niech spada)
dalej skaczemy po kanałach i love you i so always
nagrywamy świat piosenkami o ckliwej miłości
nieustanne powiadomienia
jak dobrze byłoby gdybyś zanurzyła się
po uszy i tylko była częścią wszystkich wokół i
jak dobrze byłoby powiedzieć
i was born in rio de janeiro
albo i will always
be part of kiedy wszystko jest częścią
powiedzieć od siebie: she was
interested in music from a young age oraz
zamykasz lukę brisa mar
morska bryza omywa w formacie mp3
rzeczy od dawna w stronę twoich uszu
kiedyś była amy i na facebooku
zbierały się miliony ludzi bez liku
galaktyki we love you
pomiędzy światem który jest – raz gil scott heron
raz droga ekspresowa arlbergschnellstraße przetasuje podróżnych
uciekną do nieba – a świat którego sobie
życzysz na falach nie do odbioru
na autostradzie inntalautobahn i tymczasem
możliwości mnożą się wciąż skaczą
mignięcie: jakiś heinz von förster który mówi
nie widzimy tego że nie
widzimy we wszystkich częstotliwościach
jakieś światełko radia pewien odcisk palca
w (radio-) głuszy girl from
ipanema na tych rogatkach miasta
niesłyszalny sprawozdawca you got me spinning
i coraz to be part of opromienia daleko
obwodnicę südosttangente nasłuchujesz
łopotania papug
w korytarzu tłity słane do brazylii
szafa grająca pokój nastolatka w błocie
naciśnięcie przycisku nocna audycja
w niej śpi piaskowy dziadek
przed nim jeszcze: piaskowe dziewczę

FILMOWA MIŁOŚĆ

pomachanie policzek usta
aż po zarumienienie czy oni są
odrobinę (dolby)
przyczepieni do celuloidowego ciała
uparli się by utracone dziewictwo
ponownie pozyskać jako
kolektywny klej na jutro rano
jednoaktowy romans
przez małżeństwo aranżowane
z imigrantem bądź gdzie indziej:
przed obrazem w jednej dwudziestej czwartej sekundy
który nam wypełnia wieczór
gdy ona surround
staje się spojrzeniem z głowy cukru

PATRON SAINT OF MISMATCHED LOVERS

mrówkowiec do mrówki za 100 metrów skręć w lewo
w widoku z wieży do mrówki z wieży!
mrówka do wieży w lewo tam gdzie kciuk na prawo
na lewo tam gdzie kciuk zatwierdzono w prawo
mrówka prosto wprost w ramiona
mrówkowiec do mrówki mismatched

PIĘKNA HELENA

piękna helena staje się piękniejszą heleną ponieważ ją oświetlasz oświecasz ją opromieniasz
uśmiechem ta piękna helena z ustami i oczyma którymi odwzajemnia uśmiech i rozbłyskuje
że aż stajesz się piękniejszą a piękniejszą osobą oraz piękniej ażeby pięknieć i piękniej i piękniej
wyglądać zrazu piękniej coraz piękniej aż do końca blasku opróżnij szkło zgaś blask 

MALOWAĆ NIEBO

sława mówi noc nie jest czarna i to
niebo nie jest oklapłe wyblakłe albo tak jednorakie
a ja mówię niebo może /nie/jest bawełnianym muślinem
a sainkho namtchylak mówi poets are not dying
noc nie jest czarna mówi sława they’re going
mówi sainkho a niebo nie jest żadną rzeszą mówi sława
a niebo jest może wszystkim i niebo jest
może niczym ale niebo jest piękne mówię
niebo jest naszym odkryciem mówi heinz von förster
prze-ja-błękitbłękit-świtujący róż we mnie jest pewnym
odmiennym (od tego w innych) nocnym niebem fioletowym śnieżnobladym jednak
przecież te wszystkie inne nieba pojawiają się jak tylko o jednym
z nich wspomnisz nawet jeśli tych innych jeszcze nie ma
skoro tylko o jednym powiesz a sainkho mówi poets are not dying
they’re going a ide mówi ginsberg mówi w każdym jest poeta w środku
może i brzmiało to jakkolwiek inaczej
sądzę lub odkrywam jak od jednego punktu do następnego dudni
odgłos leśniczego w głowie noc nie jest czarna i
ziemia nie jest niebłękitna a wokół odkrycia nieba odkryte

Praca powstała podczas rezydencji literackiej Łukasza Kaźmierczaka/Łucji Kuttig w Literárne informačné centrum (Centre for Information on Literature, Literackie Centrum Informacyjne) w Bratysławie. Rezydencja odbyła się dzięki wsparciu z Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego.

This work was produced during the literary residency of Łukasz Kaźmierczak/Łucja Kuttig at Literárne informačné centrum (Centre for Information on Literature) in Bratislava, supported by the International Visegrad Fund.

 

Judith Nika Pfeifer (ur. 1975) – austriacka pisarka, artystka multimedialna oraz akademiczka zajmująca się intertekstualnością i performance’em. Studiowała nauki polityczne i komunikację w Wiedniu, a także odbywała staż naukowy w Lancaster i w Edynburgu. W 2017 r. obroniła interdyscyplinarny doktorat na Uniwersytecie Wiedeńskim. Pisze poezję, teksty piosenek, utwory sceniczne i prozę. Chętnie realizuje intermedialne projekty artystyczne, np. „What’s the time?” (fluc, Wien, 2021), „BABY BABY” (słuchowisko, 2020), „RADIONOVELAS” (słuchowisko, 2019), „DRAHTSEILAKT”, (performance, 2019), „an den rändern der sprache 1+2” (Hundsturm, Wiedeń, 2013), „LOOP” (Unruhe der Form, Wiener Festwochen, 2013), „literaturautomat” (Erich Fried Tage, 2009). Jest autorką książek: „TUCSONICS” (2019), „Violante” (2017, nagrodzona Österreichische Buchprämie), „manchmal passiert auch minutenlang gar nichts / sometimes nothing really happens, really” (2015, nagrodzona Österreichische Buchprämie), „between. Prose” (2015) „zwischen. Prosa” (2014, nagrodzona Österreichische Buchprämie) „nichts ist wichtiger. ding kleines du / nothing is more important. thing little you” (2012). Publikowała także w magazynach literackich i antologiach, m.in. „kolik”, „Literatur und Kritik”, „the gap” i „Lichtungen”. Nika współpracuje z siecią festiwali poetyckich Versopolis. Uczestniczyła w programie Max Kade Writer-in-Residence, dzięki któremu przebywała na Georgetown University (2020), University of Arizona (2018) czy w Lafayette College (2017). Poza tym odbywała rezydencje we Włoszech (Paliano, 2016), Niemczech (Monachium, 2015; Wiepersdorf, 2014) i w Słowenii (Ptuj, 2015).

 

Ilustracja: Marta Bystroń

Marta Bystroń tworzy obrazy, ilustracje do książek i publikacji niezależnych, a także projekty graficzne. Od 2015 roku publikuje regularnie humorystyczne ilustracje na fan page’u Obrazek na dziś.(www.facebook.com/MartaBystronObrazki).Autorka zinów: Różowa sukienka, Okno Putina, Visions, Niewidzialne Przeszkody, Robale (#1, #2, #3) oraz redaktorka 1zine (antologia z gościnnym udziałem różnych twórców).

Portfolio: martabystron.pl